ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ – Διαβάζονται κατά προτίμηση σε μπανιέρες με πλαστικά παπάκια και επιπλέουσες φέτες ανανά! ΤΑ 32 ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΚΑΙ Η ΜΑΓΙΣΣΑ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΣ!

Ένα παραμύθι θα σας πω… Το οποίο, δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, πράγματα, τοπία, αριθμούς και καταστάσεις, είναι συνεπώς εντελώς συμπτωματική…

topio

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μακρινό μέρος, πολύ μακρινό όμως, ζούσαν μέσα στις ψευδαισθήσεις που είχαν δημιουργήσει ειδικά γι ` αυτούς, οι κάτοικοι 32 χωριών. Τα χωριά αυτά, τα είχαν ενώσει ο βασιλιάς και η βασίλισσα του τόπου εκείνου, για να μεγαλώσουν την κυριαρχία τους και να επεκτείνουν τα σύνορα τους. Για καθαρά επεκτατικούς λόγους λοιπόν, χιλιάδες χωρικοί βρέθηκαν κάτω από την ομπρέλα προστασίας, που τους παρείχε το φέουδο το οποίο υπηρετούσαν.kastro

Υπήρχε ένα τίμημα, όπως υπήρχαν και οφέλη, από αυτή την εξάρτηση. Οι καθημερινές ασχολίες των κατοίκων, ανακατεύονταν με τα πανηγύρια και τις βασιλικές γιορτές, (διαγωνισμούς τραγουδιού, καλλιστεία για την ομορφότερη κοπέλα όλων των χωριών, πρωταθλήματα ποδοσφαίρου), κι έτσι οι μέρες έδειχναν διαφορετικές και οι νύχτες κυλούσαν δίχως εφιάλτες. Μια κατάσταση ελεγχόμενης ελευθερίας, έπαιζε το ρόλο του καλά απλωμένου πανιού, πάνω στο οποίο προβάλλονταν καθημερινά η δική τους εικονική πραγματικότητα. Οι μεν έτρωγαν με χρυσά πιρούνια και οι δε με πήλινα κουτάλια. Παρ ` όλα αυτά, ευχαριστημένοι ήταν όλοι τους. Ήρεμα και χαλαρά, ο ήλιος διαδέχονταν το φεγγάρι, πάνω από τα κεφάλια όλων. Σταθερά και συνεπέστατα. Τίποτα δεν είχε τη δύναμη να αλλάξει το σκηνικό, ή την υπόθεση του έργου. Ίδιοι ηθοποιοί, ίδιο σενάριο, διαφορετικοί υπάλληλοι στη μηχανή προβολής. Τα χρόνια περνούσαν λοιπόν παιδιά μου, με ελαφρά πηδηματάκια και γελούσαν πίσω από την πλάτη των αφελέστατων χωρικών, που έμοιαζαν να μην ενοχλούνται από όλα αυτά, ή μάλλον έδειχναν να έχουν συνηθίσει, πράγμα που είναι και χειρότερο, ακόμη και στα παραμύθια. xorikoi

Και ενώ τίποτα δεν έδειχνε ικανό να βγάλει από την πλάνη αυτή τους κατοίκους του παραμυθιασμένου βασιλείου, τη στιγμή που οι ηγεμόνες καλόβλεπαν την προσάρτηση κι άλλων χωριών, βολεμένοι αναπαυτικά στους θρόνους τους, οι σοδειές άρχισαν να λιγοστεύουν. Τα αλέτρια όργωναν την γη, αλλά εκείνη αρνούνταν πεισματικά να δεχτεί τους σπόρους που τις φύτευαν και σαν να μην έφτανε αυτό, κανένα δέντρο δεν δέχονταν να συνεργαστεί, με αποτέλεσμα οι καρποί να λιγοστεύουν μέρα με τη μέρα. Οι χωρικοί τα έχασαν, μη μπορώντας να εξηγήσουν το λόγο για όλα αυτά και άρχισαν να μαζεύονται στα πανδοχεία, σχολιάζοντας τη θλιβερή εξέλιξη της ζωής τους, πνίγοντας τις κουβέντες σε κούπες κρασί, μαζί με τη στεναχώρια τους. Το γεγονός αυτό, ενόχλησε όπως ήταν φυσικό, και τους βασιλείς και μάλιστα πολύ. Ξαφνικά, είδαν ότι οι πόροι τους μειώθηκαν και οι πολυτέλειες κινδύνευαν να γίνουν μακρινές αναμνήσεις. Σκέφτηκαν τότε, να απευθυνθούν στη μάγισσα της περιοχής(σε κάθε παραμύθι, η παρουσία της είναι από επιβεβλημένη, έως καταλυτική, θα έλεγα), προκειμένου να βρουν λύση στο πρόβλημα αυτό. Εκείνη τους δέχτηκε στην καλύβα της, αφού πρώτα κατέβηκε από την ιπτάμενη σκούπα της και προσγειώθηκε στην αυλή. magisaΉταν άσχημη, με γαμψή μύτη και επιβουλεύονταν(όπως άλλωστε κάθε μάγισσα που σέβονταν τον εαυτό της), το βασίλειο, καθώς στιγμή δεν της έφευγε από το νου, να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη και να πάρει εκείνη τα ηνία της διακυβέρνησης των υπνωτισμένων χωρικών. Χωρίς να το πολυσκεφτεί, δέχτηκε να βοηθήσει κάνοντας τα μάγια αυτά, που θα επέτρεπαν στη γη να βάλει κάτω το κεφάλι και να συμμορφωθεί. Είχε τον τρόπο της, γιατί να το κρύψουμε άλλωστε(εδώ χωράει και τικ του δεξιού ώμου προς τα επάνω). Ζήτησε όμως ανταλλάγματα. Έβαλε έτσι τους βασιλείς, να υπογράψουν γραμμάτια με τόκους τεράστιους, κι αυτοί, που επιλογές δεν είχαν είναι αλήθεια, δέχτηκαν μη γνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε εαυτούς σε χρεοκοπία. Η καθ ` όλα νόμιμη απάτη της μάγισσας λοιπόν, είχε πάρει σάρκα και οστά και μάλιστα με τις βασιλικές ευλογίες και υπογραφές, στα απαραίτητα συμβόλαια. Εκεί, που με μικρά γράμματα στο τέλος(ως είθισται), αναφέρονταν πως σε περίπτωση μη δυνατής αποπληρωμής των δόσεων, τότε θα μπορούσε να γίνει κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων του βασιλείου, ήτοι της ίδιας της έκτασης, μαζί με τους κατοίκους. Την επόμενη ημέρα κιόλας, τα μάγια έκαναν την δουλειά τους και ξαφνικά άρχισαν τα δέντρα να γεμίζουν καρπούς ξανά, ενώ από τη γη ξεφύτρωσε μια γενναία σοδειά, που όμοια της δεν είχε δει ως τότε το βασίλειο. Όπως ήταν φυσικό, οι χωρικοί, που άλλο δεν ήθελαν, βρήκαν αφορμή για χορούς και πανηγύρια. Κάθε τσούγκρισμα κούπας και μια ευχή για τους αγαπημένους τους ηγεμόνες. Αυτό το κλίμα ευδαιμονίας και ευγνωμοσύνης, συνεχίστηκε για αρκετούς μήνες. Μέχρι που κάποια στιγμή, η στάθμη του βασιλικού θησαυροφυλακίου έπεσε αισθητά. Τότε ήρθε η στιγμή, για να καθυστερήσει η πρώτη δόση προς τη μάγισσα. Όπως καταλαβαίνετε αγαπημένα μου παιδιά, η μάγισσα θύμωσε και αρνήθηκε να δώσει παράταση(κάποια στιγμή πρέπει να τελειώσει και τούτο το παραμύθι), οπότε και έκανε τους όρους του συμβολαίου πράξη, διώχνοντας τους βασιλείς από τις αναπαυτικές τους πολυθρόνες, αναλαμβάνοντας εκείνη πλέον τη διακυβέρνηση του τόπου. Έτσι, γεννήθηκε μια τέτοια κρίση, που όμοια της τα μάτια των καλοκάγαθων, πλην ανόητων χωρικών, δεν είχαν ξαναδεί. Πήρε μπάλα τα πάντα γύρω τους. Αξίες, παραδόσεις, πολιτισμό(ότι είχε απομείνει στα σεντούκια), καθημερινότητα και προσωπικότητες. Σε κάθε γωνιά παραμόνευε και ένα από τα πλοκάμια αυτής της κρίσης, που έμοιαζε με Λερναία Ύδρα. Οι μορφές που έπαιρνε, ξεπερνούσαν κι αυτή ακόμη τη φαντασία ενός παραμυθά. Φοβερά πράγματα, σας λέω. Μέχρι κι η φύση φοβήθηκε και άλλαξε όψη. Χλόμιασε. Τα ζώα κρύφτηκαν στο δάσος(μαζί τους και οι κακοί λύκοι) και τα ψάρια βαθιά στη θάλασσα. Τα χαμόγελα όλων, έφυγαν με τον πελαργό που φέρνει τα παιδιά(είδος προς εξαφάνιση από τότε, το δύσμοιρο πτηνό). drakosΟ βοηθός του εφιάλτη των χωρικών, ο δράκος(απαραίτητος θαρρώ, προκειμένου να υπάρχει και λίγος φόβος, σε τέτοιου είδους αφηγήσεις), φρόντιζε να κάνει τη ζωή τους δύσκολη και την εργασία τους στα χωράφια περισσότερη. Δυστυχώς παιδιά μου, σ` αυτό το παραμύθι δεν βρέθηκε περαστικός πρίγκιπας για να σώσει την κατάσταση, ούτε κανένα ευγενικό ξωτικό με τη φαρέτρα του στον ώμο, οπότε και το τέλος της ιστορίας μας μάλλον δεν είναι ευχάριστο. Πιθανολογώ κάποιου τύπου εξέγερση, αλλά επειδή τη στιγμή που διαβάζετε τούτες τις γραμμές υπάρχει εξέλιξη στην πορεία του παραμυθιού, επιφυλάσσομαι για την αφήγηση των όποιων νέων δεδομένων προκύψουν, μελλοντικά. Το μόνο σίγουρο πάντως είναι, πως εμείς ζήσαμε καλύτερα από κείνους…map

Advertisements

About Corto

Ασχολούμαι με το σκίτσο και τα κόμικς. Και στις δύο περιπτώσεις ακολουθώ το συναίσθημα. Θα προτιμούσα να μείνουν όλα αυτά στη σφαίρα του ερασιτεχνισμού, αλλά ...καμιά φορά η ζωή έχει άλλη γνώμη. Μισώ την υποκρισία και την αχαριστία και αρκούμαι στις μικρές στιγμές, που μπορούν να είναι παντού. Στη θέα ενός δέντρου, στον ήχο του κύματος...

Posted on Μαΐου 18, 2009, in ABOUT LIFE, Άνθρωπος, Απόψεις..., Απορίες..., Ευρώπη, Η Ελλάδα Σήμερα!, Η ζωή, Καθημερινότητα, Κοινωνία, Μελέτες, Που βαδίζουμε κύριοι;, More and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: