Είναι κάποιες φορές που θέλουμε να κάνουμε κάτι!!! να αλλάξουμε κάτι!!! να δημιουργήσουμε μια κατάσταση… αλλά ένα μαγικό χέρι σαν να μας κρατεί πίσω κόβοντας μας και την τελευταία ελπίδα αισιοδοξίας, που μπορεί να τρέφουμε, θα μας αφήσει με μια απορία στα μάτια… Γιατί αυτό? Θα μου πείτε κάθε εμπόδιο σε καλό… ναι αλλά μερικές φορές τα εμπόδια είναι τόσα πολλά που πρέπει να έχεις αντοχές ολυμπιονίκη στα τετρακόσια μέτρα μετ- εμπoδίων…
Δεν είμαι απαισιόδοξος, ισα – ισα προσπαθώ να είμαι πάντα σωστός, ειλικρινής, συμπονετικός, χαρούμενος. Είναι στιγμές όμως που ειλικρινά βγαίνω από τα ρούχα μου και απογειώνομαι σαν τον superman μέσα σε ένα κύμα ενεργειακής οργής…
Και αυτό φίλοι μου γιατί η ασθένεια που ονομάζεται μαλακία είναι η πιο επικίνδυνη, η πιο ανίατη, και η πιο ολέθρια, όλων των εποχών… Η συγκεκριμένη ασθένεια είναι αυτή που πάνε να μας διοχετεύσουν τα τελευταία χρόνια μέσα από την τηλεόραση το ραδιόφωνο την έντυπη ή την ηλεκτρονική πληροφόρηση, και από οπουδήποτε αλλού.
Φάτε μαζανθρωποι… τα τηλε-σκουπίδια και τα τηλε –reality… τον φόβο μέσα από την περιβόητη οικονομική κρίση, που μας διαλαλούν καθημερινά, σφίξτε το ζωνάρι και άλλο!!! και άλλο!!! μέχρι να σκάσετε…
Ο Αύγουστος Στρινμπεργκ είχε πει…<< πιο πικρό και από το θάνατο για μένα δεν είναι άλλο,- παρά να αναγκάζεσαι να παίρνεις στα σοβαρά τις μεγάλες κοροϊδίες και να χεις για όσια και ιερά τέτοιες προστυχιές και κτηνωδίες…>>
Καταλαβαίνεται βεβαίως ότι η ακρότητα της κακομοιριάς στο έσχατο σημείο της είναι όταν, από τη μια ο νέο Έλληνας παλεύει να τα φέρει βόλτα για να περάσει το μήνα από το μισθό << των Βαλκανίων>> που παίρνει, σε σύγκριση με τους άλλους Ευρωπαίους, και από την άλλη… έρχεται μια Τζούλια με το ροζ DVD της, να έχει αναστατώσει την Ελλάδα, και όλοι ασχολούνται με αυτό που όλως τυχαίως το διάστημα το συγκεκριμένο συμπίπτει ακριβός στο πιο καυτό χρονικό timing που αυξάνονται τα πάντα… αυτό και αν είναι παραπλάνηση!
Το τραγικό της υπόθεσης δεν είναι ότι όλη η Ελλάδα ασχολείται με την Τζούλια ή την κάθε μια που μας δημοσιεύει τις προσωπικές της στιγμές, και όχι μόνο… το τραγικό είναι ότι όλοι, μα όλοι έτρεξαν να πληρώσουν 20 ευρώ!!! από το υστέρημα τους για να δουν την super Julia!!! δεν είμαι ενάντια στον έρωτα και στο κορίτσι, άλλωστε καλά έκανε! αλλά ενάντια στη προστυχιά του συστήματος της τηλεθέασης και στο χορό εκατομμυρίων που παίχτηκε γύρο από αυτό, και που θέλει το κάθε κοριτσάκι πιπίνι που έχει σαν πρότυπο την κάθε Τζούλια, μέσα από το εύκολο χρήμα που η διάσταση του κύματος αυτού, θα πάρει το μέγεθος τσουναμι… να θέλει να γίνει και αυτή μια super -star Tζουλια… γιατί πλέον ένα όμορφο κοριτσάκι θα καταντήσει να μην διαφέρει από ένα κομμάτι << φρέσκου κρέατος >> στο ράφι ενός κρεοπωλείου έτοιμο για πώληση…και αυτό έχει σαν συνέπεια την καταστροφή και του τελευταίου Άνδρου της ανθρώπινης αξιοπρέπειας… τον έρωτα!! αυτή την υπέρτατη μαγεία της ζωής, να έχει γίνει παραμύθι Σαιξπηρικού περιεχομένου…και μη μου πείτε ότι όλες οι όμορφες κοπέλες θέλουν όταν μεγαλώσουν να γίνουν γιατροί…εξάλλου τρανό παράδειγμα όταν μια άλλη <<μεγάλη… τv persona>> Βίκυ Καγια… στη φοβερή και τρομερή <<…ποιοτική αυτή εκπομπή next top model… >> είχε δηλώσει δημόσια στα νέο- πιπίνια μοντέλα, ότι δεν χρειάζεται να δουλέψουν γιατί είναι όμορφες… δηλ- να γίνουν πουτανες πολυτελείας…ε εκεί πλέον μπαίνουν σε άλλα ψευτο συστήματα μόδας και τέχνης, που αφού πρώτα θα τις αφαιμάξουν κυριολεκτικά από όλες τις μεριές… και θα τις φορτώσουν με υποσχέσεις μιας virtual τηλεκαριερας… όσες δεν τα καταφέρουν βρίσκονται στο στάδιο της ψυχολογικής πτώσης, και της ηθικής καταρράκωσης. Εκεί μετά επέρχεται η κατάθλιψη, και εκεί περιμένουν πλέον τα αρπακτικά << γύπες έμποροι>>… που θα τους δώσουν το χαπάκι για να πάνε στον κόσμο της << Αλίκης στη χώρα των γαμάτων>>… αλυσιδωτή αντίδραση!!! έτσι απλά φίλοι μου μια χώρα και μια κοινωνία καταντά τριτοκοσμική, όταν μετά από μια οικονομική κρίση… η μεγαλύτερη άνθιση είναι αυτή που βγαίνει από το εύκολο χρήμα… και αυτό δεν είναι άλλο από την τραγική αύξηση της πορνείας, της βίας, και των ναρκωτικών.
Ας το δηλώσω ξεκάθαρα! Τα μόνα όπλα που διαθέτουν οι λογικοί άνθρωποι- δηλ- οι άνθρωποι που δεν είναι φυτά… ενάντια στη φυλακή του συστήματος μας, είναι η σκέψη, η λογική, η έμπνευση και η ελπίδα. Δηλαδή η φαντασία!!! διότι για όσους δεν το κατάλαβαν παρακάτω άλλαξα τη λέξη φαντασία, με τη λογική αλλά ουσιαστικά για τη φαντασία μιλούσα, για τη βασική λειτουργία του ανθρώπινου πνεύματος. Τη μόνη που είναι ανεξάρτητη από το σώμα του και από τις συνθήκες που βρίσκεται αυτό.
Όποιος δεν έχει φαντασία και δεν τη χρησιμοποιεί δυναμικά, κατά τη γνώμη μου δεν είναι αξιόλογο δείγμα του ανθρώπινου είδους, αλλά συγγενεύει στενά με το φυτικό βασίλειο. Βεβαίως γι αυτό τόνισα και παραπάνω ότι αν χαθεί ο έρωτας γενικά, χάνεται κάθε είδους φαντασία και δημιουργία για οτιδήποτε, και πέφτουμε στο κατώτατο επίπεδο νοημοσύνης που έχει να κάνει με το ζωικό περιβάλλον…
Η ζωή είναι μικρή και πρέπει να χαίρεσαι την κάθε στιγμή!- <<λένε οι μεν>>!!!
-όχι , η ζωή δεν είναι καθόλου μικρή, αντιθέτως ζούμε ξανά και ξανά ένα ατελείωτο <<λουπ>>. Είμαστε εδώ για κάποιον απώτερο σκοπό και θα συνεχίσουμε να κατεβαίνουμε στη Γη μέχρι να τον πετυχουμε!…
Κυκλικός χωρόχρονος…όπως είχε πει και ο φίλος μας ο Νίτσε…
Η πρώτη πρόταση που μόλις διαβάσατε είναι το βασικότερο μότο της ανέμελης και επιφανειακής θεώρησης των πραγμάτων, ενώ η δεύτερη είναι η <<ψαγμένη>> εκδοχή, της μονιμως ανολοκλήρωτης και συνήθως σχολαστικής αναζήτησης της αλήθειας.
Φυσικά τα άτομα του δικού μας χώρου, προσεγγίζουν ιδεολογικά την σαφώς δυσκολότερη σε εφαρμογή θεώρηση, του βαθύτερου στοχασμού, και την αναζήτηση της ουσίας πέρα από την επιφάνεια.
Ωστόσο μάλιστα πρέπει να παραδεχτούμε ότι τα άτομα που υιοθετούν την πρώτη και ελαφρύτερη στάση του <<ωχαδερφισμού>>, ίσως τελικά πράγματι να χαίρονται περισσότερες χαρούμενες στιγμές στη ζωή τους- αν βέβαια αυτό έχει κάποια σημασία.
Ότι και από τα δυο πάντως συμβαίνει υπάρχουν εξίσου δυο τρόποι να ζήσουμε αυτή τη ζωή, και μπορούν να εφαρμοστούν σε καθεμία από αυτές τις περιπτώσεις.
Ο ένας είναι ο ενεργητικός τρόπος ζωής και ο άλλος ο παθητικός. Μπορούμε να συμμετέχουμε θαρραλέα σε αυτό που λέγεται ζωή, επιδιώκοντας συνεχώς νέες εμπειρίες και γνώσεις ( έστω και εάν καμία φορά αυτές είναι οδυνηρές), ή μπορούμε να προτιμήσουμε μια στατική αντιμετώπιση των γεγονότων αποστασιοποιημένοι από οποιαδήποτε ενέργεια. Δηλαδή να κλειδώσουμε τις ενέργειες μας μέσα σε μια ανούσια επανάληψη.
Προσωπικά επειδή ο ίδιος είμαι άτομο των άκρων και των δυνατών συναισθημάτων, και όχι ένας απαθής ζωντανονεκρος βολεμένος ωχαδερφιστης, που ζω σε βαρος καποιων οι οποίοι δεν είχαν τη τύχη να γεννηθούν ευνοούμενοι… από όλες τις απόψεις, έχω μάθει να παλεύω και να προτιμώ την ενεργητική πλευρά της ζωής, με όλες της τις συνέπειες.
Τέλος θαθελα να κλείσω με αυτό που είχε πει ο Νίτσε για τον κυκλικό χωροχρόνο…<<ότι όταν ένας άνθρωπος δεν ακολουθει το γενέθλιο όραμα του για μια ανώτερη ποιοτική, και ηθική ζωή…>> ξαναπέφτει στα ίδια λάθη με αποτέλεσμα να γυρίζει γύρω-γύρω από τα ίδια του τα ιδανικά, σαν ένα σκύλο που προσπαθεί να δαγκώσει την ουρά του, ενώ αυτή είναι κοντή…
Ένας σοφός παππούς μου είχε πει κάποτε… <<ο έξυπνος άνθρωπος αναθεωρεί, ο πονηρός ελίσσεται, ο βλάκας επιμένει…>>
ΣΠΥΡΟΣ ΚΕΡΚΥΡΑΙΟΣ
