Σε συνεργασία με την κόρη και την γυναίκα μου, δημιουργήθηκε αυτή η πινακίδα που βλέπετε, η οποία κοσμεί ένα ράφι της κόμικς – βιβλιοθήκης (εκεί αναπαύονται τα Μπλέκ – Ζαγκόρ – Όμπραξ)! Το ξύλο που εικονίζεται είναι από αυτά που ξεβράζει η θάλασσα, ενώ τα χρώματα μπήκαν με μεράκι μπόλικο και τέμπερες!
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι γινόμαστε ολοένα και πιο εγωπαθείς και ότι η κοινωνία του σήμερα γιγαντώνει το εγώ των νέων όσο ποτέ άλλοτε!!!
Είμαστε η γενιά του άκρατου ατομικισμού.
Και όμως τα τελευταία χρόνια αναπτύχτηκε μια υπερτροφία του εγώ.
Όλοι μας πλέον στο λεξιλόγιο μας συνηθίζουμε να λέμε τη φράση ! θέλω να ολοκληρωθώ σαν άτομο, ή θέλω να τα βρω με τον εαυτό μου!!! Είναι λέξεις που καλλιεργήθηκαν εντέχνως ως σύγχρονες φιλοσοφικές αναζητήσεις.
Από τους κύριους μελετητές του φαινομένου είναι η Τζιν Τουεντζ, καθηγήτρια του Πανεπιστήμιου του Σαν Ντιέγκο. Το βιβλίο της Generation me προσπαθεί να σκιαγραφήσει το προφίλ των νέων που γεννήθηκαν μετά το 1970 στις ΗΠΑ.
Σύμφωνα με τη ψυχολόγο πρόκειται για ορμητικά και υπεροπτικά άτομα, γοητευμένα που γνώρισαν τους…. Εαυτούς τους. Η Τουεντζ βρίσκει σε αυτή τη γενιά το ίχνος της εκπαίδευσης βασισμένης στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και του ατομικισμού.
Η οικονομική παράμετρος είναι ουσιαστική για την κατανόηση της γενιάς του εγώ, αφού η εστίαση στις προσωπικές δυνατότητες είναι καταλυτική σε ένα κόσμο ανταγωνιστικής εργασίας. Αυτά είναι ακόμα μερικά από τα παραδείγματα που συγκέντρωσε ο επίσης καθηγητής ψυχολογίας του Πανεπιστήμιου της Αλαμπάμα, Δρ Τζοσουα Φοστερ, και δημιουργός του τεστ ΝΡΙ—ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΣΟΠΗΚΟΤΗΤΑΣ—που μετρά τα επίπεδα αυταρέσκειας. Ο Φοστερ θυμίζει ότι αυτή σχετίζετε ευθέως με την αναθέρμανση της Αμερικανικής οικονομίας.
Ο Εντουαρντ Ρομπερτ, καθηγητής στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του ΜΙΤ, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εταιρείες αναζητούν το θράσος…οι γνήσιοι εκπρόσωποι της γενιάς του εγώ, δεν ξέρουν τη σημαίνει φόβος για το λάθος. Η φαντασίωση τους είναι να γίνουν ιδρυτές του νέου Αμαζον Google, και Apple! Ίσως , δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι αυτοί που μας κυβερνανε, μπρος στο προσωπικό τους συμφέρον της απληστίας , και στο να δημιουργήσουν όσο γίνεται και είναι δυνατόν όλο και περισσότερα χρήματα, φτάσαμε δυστυχώς σ αυτό το τεράστιο χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, που πλέον ολοένα και γιγαντώνεται, παίρνοντας διαστάσεις καιάδα.!!! Τι θα δημιουργήσει άραγε αυτή η άκρατη αλαζονεία και ματαιοδοξία των ολοένα και αυξανόμενων υπερεταιριων κολοσσών ? μη ξεχνάμε την μεγάλη τελευταία απάτη του αιώνα με τα εμβόλια της γρίπης των χοίρων,H1N1, που μάζεψαν όλο το χρήμα του πλανήτη δυο με τρεις εταιρείες και τώρα σφυρίζουν κλέφτικα. Που θα ξεσπάσει αυτή η ανισότητα, όταν καταναλώνονται δισεκατομμύρια δολάρια για το status κάποιον ισχυρών, ενώ τα μεροκάματα στις χώρες τρίτου κόσμου, που ολοένα και αυξάνονται, δεν ξεπερνανε τα οχτώ δολάρια την ημέρα? Μήπως είμαστε στην αυγή μιας εποχής όπως αυτή προς το τέλος του 18ου αιώνα που ξεσηκώθηκαν οι δούλοι εναντίων των ισχυρών γαιοκτημόνων ολιγαρχων, σκοτώνοντας τους από την αγανάκτηση της εκμετάλλευσης ? Αν και προσωπικά το βλέπω λίγο δύσκολο αυτό να γίνεται λόγο ότι οι παραπάνω ισχυροί έχουν μεριμνήσει για την αποχαύνωση μας με πολλούς και διαφόρους τρόπους, οπότε στέκουν και μας κοιτανε από τις γιγαντοοθόνες τους και γελανε, αλλά πάντα υπάρχει μια ελπίδα στο βάθος του τούνελ! Μια ελπίδα για ένα πράγμα που είναι σίγουρο ότι γίνεται… είναι ότι όταν εξαντληθεί και η τελευταία ρανίδα της υπομονής… αρχίζει η επανάσταση!..
