ΤΟ ΚΟΠΑΔΙ….

Ξέρω   ότι    είστε    εκεί    έξω ,  σας   νιώθω   τώρα. Ξέρω    ότι    φοβάστε ,   φοβάστε   εμάς.  Φοβάστε    την  αλλαγή.   Δεν   γνωρίζω   το μέλλον .    δεν    ηρθα   εδώ    για    να   σας     πω   πως    θα   τελειώσει     αυτό.   Ηρθα    εδώ   για   να    σας    πω    πως    θα   αρχίσει…

Θα   κλείσω   το   τηλέφωνο    και   θα   δείξω   στους    ανθρώπους   αυτό    που   δεν    θέλετε     να   δουν.   Θα   τους     δείξω   ένα   κόσμο   χωρίς    εσάς.   Έναν     κόσμο   χωρίς   νόμους     και    ελέγχους,  χωρίς     σύνορα     και   όρια.   Έναν    κόσμο   όπου    όλα     είναι    δυνατά.    Το   που   θα   πάμε   μετά    είναι    μια   απόφαση   που   θα  την  αφήσω   σε   εσάς…

Νιο, Ματριχ.

Το   τελευταίο   διάστημα    ένα   πράγμα   πλανιέται   στο   μυαλό    μου,    σαν   ένα   θραύσμα    από    βολίδα     που   δε    λέει    να  βγει,     και  δε   μ αφήνει     στιγμή   να  ησυχάσω. Μήπως    η   ανθρωπότητα    δεν    προχωράει     στη   σωστή    κατεύθυνση?   Μήπως     άθελα   της   προετοιμάζει    το   έδαφος      για   μια    νέα     μορφή    κυριαρχίας,   η   οποία     θα   εξαφανίσει    οποιαδήποτε     μορφή   ελευθερίας,   που     κατακτήθηκε    με   τόσο    κόπο    και    αίμα?  Μήπως   αναδύεται     μια   νέα    μορφή    απεριόριστης    εξουσίας,   η  Αυτοκρατορία,    που   θα   μεταμορφώσει  σταδιακά   το   κόσμο  μας   σε  μια   απεριόριστη  πλανητική    φυλακή? Σίγουρα    έχετε    αρχίσει   να  ανησυχείτε  αλλά    θα  σκέφτεστε…     και    ποιος    διάολε     θα  σώσει   το  κόσμο    εγώ?…

Κάτι   δεν    πάει   καλά     και   αυτή    η   αίσθηση     σας    κάνει   να   νιώθετε    τύψεις    όταν    ψηφίζετε,     όταν   πληρώνετε     τους   λογαριασμούς     σας,    και    κυρίως     όταν    βυθίζεστε      στη   δίνη    του    καταναλωτισμού.  Κανείς    δεν    μπορεί    να  αισθάνεται    ικανοποιημένος   σε    ένα   κόσμο    που   δεν    προωθεί   το    ιδανικό   της    ελευθερίας   στους     πολλούς,   αλλά        αντίθετα    διαιωνίζει    το   μαζικό    έλεγχο   μέσω     νέων,    πιο   εξελιγμένων     μορφών,   και    πιο    περίτεχνων.  Παρά   την    επικράτηση    της    πολυσυζητημένης    πλέον  (  και   χωρίς    ισχύ, Δημοκρατία)  και   των    ατομικών   δικαιωμάτων , η  ανθρωπότητα     συνεχίζει   να    δίνει    την    εντύπωση    ενός   ζαλισμένου    κοπαδιού,  που    κατευθύνεται    ναρκωμένο   σε  ένα   πλανητικών   διαστάσεων    κλουβί!   Μια   φυλακή     για   το  μυαλό   μας.

Θα  τελειώσω   με   μια   αγαπημένη   μου   φράση.

Δε    φοβάμαι   τίποτα ,    δε   με   νοιάζει   τίποτα,   είμαι   ελεύθερος…

Νίκος   Καζαντζάκης.

Σπύρος  Κερκυραίος.

Η ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ

Το    γεγονός    ότι   όλοι   οι  άνθρωποι     του   κόσμου     κοιμούνται   κάποιες    ώρες   κάθε   μέρα,   κοιμούνται     και    ονειρεύονται,    μας   καθιστά    όλους    μέλη    μιας    παγκόσμιας   μυστικής       αδελφότητας,   εκείνης    του   ύπνου    και   των    ονείρων.   Είμαστε    όλοι   μυστικοί    πολίτες    μιας     χώρας    εσωτερικής     που   δεν    γνωρίζει   σύνορα,    για   την     οποία    ο   καθένας      αποκτά    την     πρόσβαση    ξαπλώνοντας    στο  κρεβάτι   του…

Τζακ  Λοντον

Το    πρώτο    γνωστό   (κοιμητήριο)  ο   τόπος   στον   οποίο   πηγαίνεις    για   να  κοιμηθείς,   της   Αδελφότητας   του  Ύπνου,   λειτούργησε   περίπου   το  17^ο αιώνα,   στη   μεγάλη  νότια   αραβική   έρημο  Rub’  al- khali… τη  Ρόμπα  Ελ Χαλιγιε ή  ( κενό  διάστημα  )  των   αρχαίων…   αλλά   ίσως   να  υπήρχε   και   ένα  κοιμητήριο   στην  έρημο   Ad   Dahna    ή    βαθυκόκκινη   έρημο,   για   τους     σύγχρονους   Άραβες,   που   θεωρείται     ότι    κατοικείται    από   προστατεύτηκα    στοιχειακά    και    τέρατα     του   θανάτου,( για    αυτή   την   έρημο   έχουν   ειπωθεί    πολλά    περίεργα   και    απίστευτα   πράγματα,   από   αυτούς    που   καυχιούνται    ότι    την    έχουν   διασχίσει.

Τα   πρώτα  (κοιμητήρια )     στην   Αραβία,   δημιουργηθήκαν    υπό    την    προστασία    του    Αbdul  Muhammad Ibn Abad   al- Wahhab,  ηγέτη   της   αδελφότητας    των   Σειχηδων  Λευκής   Νυχτος ,  ενός   Χωριστικού    μυστικού    τάγματος,   με   ακραίες   ισλαμικές   πολεμοχαρείς    επαναστατικές    τάσεις  ( ολοκληρωτικό  jihad),  το   οποίο   πήρε  το   όνομα   του   από  το   γεγονός    ότι    τα   μέλη    του    συναντιωτουσαν   κρυφά   στην   έρημο  τη   νύχτα   της   πανσέληνου.   Παρόλα    αυτά  εκείνες  οι  πρώτες   ομάδες   των   αιρετικών    της   Αδελφότητας    του  Ύπνου   δεν    συμφωνούσαν   με   τις    απόψεις    της    των   Σειχηδων    της   Λευκής     Νυκτος,  διότι    δεν   έδιναν   απολύτως    καμιά   σημασία     στον  υλικό   κόσμο,    και    τον   θεωρούσαν    ως   ένα   περίτεχνο   προθάλαμο   για   τη  χώρα    του   ύπνου.  Ο    υλικός    κόσμος    δεν    ήταν   παρά   ένας    χωρόχρονος   στον   οποίο     είμαστε    υποχρεωμένοι   να   βασανιζόμαστε   όταν     δεν    κοιμόμαστε ,   ένα   ανεπιθύμητο    κενό   διάστημα    ανάμεσα    σε   δυο   ύπνους.

Μιλούσαν    συχνά   για   το   μικρό  (θάνατο)  δηλαδή   για  τον  ύπνο   και   τον   μεγάλο  Ύπνο  (δηλαδή   το   θάνατο). Από   θρησκευτικής   απόψεως    έδιναν   μια   συγκεκριμένη   ερμηνεία   σε  ένα  εδάφιο    του  Κορανίου,   στο   οποίο   καταλάβαιναν    ότι    γράφοντας    για  το   θάνατο    εννοούσε   τον   ύπνο. Τον   οποίο   ερμήνευσαν    ως    μια   κατάσταση    με  την    οποία    ερχόμαστε     σε    επαφή   με  το  Θειο,   και   του   έδιναν    το   όνομα  (το   Μεγάλο  Ενύπνιο   του  Συμπαντος) …Μ.Ε.Σ. ελληνιστί.

Η   Αδελφότητα    επιθυμούσε  όλοι   οι   τόποι    να   έχουν    ένα  Κοιμώμενο.  Αυτός  γίνονταν   η   προσωποποίηση   του   τόπου,  πάνω   του   φαινόταν    οι   αλλαγές    του   τόπου,  τα  όνειρα   του   ήταν  το   μέλλον    του   τόπου,  αν   πάθαινε    κάτι   ο   κοιμώμενος    το   πάθαινε     και    ο   τόπος.   Το    σώμα   του   ήταν    ένα   με  το   σώμα   της   Γης,   το   πνεύμα  του   ήταν    ένα   με  το   Συμπαν,   και  η   ψυχή   του    ένα   με  το  Θεό.

Ο  κοιμώμενος     ήταν    ένας   αδερφός,   ο  οποίος    ξαπλωμένος     σε   ένα   προστατευμένο    μέρος   στην   ερημιά,  κοιμόταν  συνεχώς,  βρισκόταν   δηλαδή   σε  ένα   μόνιμο    είδος      νάρκης στην   οποία   περιέρχονται   μερικά    ζώα( βλέπε   χειμερία   νάρκη).

Τα    μέλη    της    Αδελφότητας   του   Ύπνου    αρνουνται    τη   ξυπνητή    πλευρά   τους, για   αυτούς    η   μόνη  αληθινή  ( αφύπνιση )  είναι    ο    ίδιος   ο  ύπνος,  καθώς    και   η  πνευματική   κατάσταση    που   υπάρχει   πέρα    από   αυτόν. Η    ιδία   ελληνική    λέξη   _πέραν_  έγινε     μια   συνθηματική   λέξη   γι   αυτούς  ( από   που   έρχεσαι    αδερφέ?)  Από   Πέραν…  Και    που   πηγαίνεις?…   Πιο    πέρα…)

Μια     από   τις    βασικές    διδασκαλίες   της    Αδελφότητας    ήταν    (  για   να   φτάσει    στην   αρμονία   της   ισορροπίας),    πρέπει     να   μάθει    να  είναι   μαζί    και   ξύπνιος   και   κοιμισμένος…) η   ρήση    λέγονταν   πάντα   στο   τρίτο   πρόσωπο,   για   να  εννοεί     τον   άλλο   εαυτό    που   κρύβουμε   όλοι    μέσα   μας,  το   διπλό   μας…

Το    εκάστοτε   κοιμητήριο     που   στα   Ελληνικά    για   να  υποκαταστήσει    τη  λέξη   νεκροταφείο,  φυλασσόταν    από   ένα   (τοποτηρητή),  κοιμώμενο,   ο   οποίος    μερικές    φορές    συνέβη    να  βρισκόταν   εκεί    επί   δεκάδες     ή   ακόμα    εκατοντάδες   χρόνια,  αφού   οι   Κοιμώμενοι   θεωρούνταν    αθάνατοι-  κι  εκεί   πήγαιναν   οι   αδερφοί     για    να   κοιμηθούν. Πιστεύοντας    ότι   μπορούν   να  επηρεάσουν   το   νου   των  κοιμούμενων   ανθρώπων    της   περιοχής    ευρύτερα.

Στα   όνειρα  δίνονταν   μεγάλη   σημασία ,   αλλά  για   τις   Αδελφότητες   του  Ύπνου   δεν   είχαν   την  έννοια    που  τους    αποδίδουμε    σήμερα. Κατανοούσαν   το   όνειρο   με  μια   δική  τους    εκδοχή  της   αρχαίας    Ελληνικής   του   έννοιας  ως   (Ενύπνιο). Οι  αρχαίες     γνώσεις    των  Ενυπνίων    προερχόντουσαν   από    την   αρχαία   Ελλάδα  δηλ-    από   τα   (ονειρομαντεία,)… που    ο  αρχαίος    Έλληνας    πήγαινε   για   να   κοιμηθεί    σε   ένα  συγκεκριμένο    μέρος   και   να  πάρει   το   χρησμό  που    ζητούσε    σε   μορφή    ονείρου.  Τα   Ενύπνια    για   τους   αρχαίους    ήταν    μαντικά   όνειρα,  έτσι   ήταν   απαραίτητη    η   γνώμη   του   Ονειροκρίτη ,   ενός   ειδικά   εκπαιδευμένου  ιερέα   στον   οποίο    εξιστορούσαν    το  όνειρο   που  είδαν,  και   εκείνος    το  ερμήνευε…  Αρτεμίδωρος   Ονειροκριτικά…

Το   λεκτικό   πεδίο   του  ονείρου,  από  τον  Όμηρο  ως  τον  Αριστοτέλη,  φιλοξενεί   αρκετές   αρχαίες   λέξεις   που   φαίνεται   να   ξεχωρίζουν   επίσης   το   όνειρο  σε   πολλούς   τύπους!!! Ενυπνιον,  οψις   ενυπνίου, οναρ, ονοιρον,  ονοιρος, ενοεικων, ύπνος,  είδωλο, φάντασμα κ.λ.π.

Συνήθως  για  τους  αρχαίους  Έλληνες  ιερείς  και   για  τον  Όμηρο   το  όνειρο   είναι   ανεξάρτητο   από  εκείνον   που  ονειρεύεται,  δεν  προέρχεται   από   τον  ονειρευτή   αλλά  τον  αφορά,  τα  πρόσωπα   που  εμφανίζονται   στα   όνειρα   είναι    είδωλα… των    πραγματικών    και    διαθέτουν    κάποια   υπόσταση    υλική,   και   αντικειμενική   παρουσία. Ο  (δήμος    ονείρων)  Οδύσσεια  ω, 12  τοποθετείται  στον   κάτω   κόσμο,  ενώ  στον   Ησίοδο  (Θεογονία)  τα   όνειρα    είναι   τέκνα  της   Νύχτας-  που   γεννήθηκε   από   το  χάος-  και   αδέρφια    του   Ύπνου,   του  Θανάτου,  και  της  Μελαινης  Κηρας.

Γενικά   θεωρείται    ότι   στην   αρχαιότητα   λειτουργούσε    μια   μυστική    αδελφότητα  η   Σχολή   Ύπνων!!!  Η  οποία   μπορούσε   να   κάνει   και   επικλήσεις   (ονείρων  οντων).  Θυσίαζαν   στο  Θεό   του   ύπνου   τον  Μορφεα, εκείνον    που  δίνει   τις  μορφές   στα  νοητικά   πράγματα.

Η  δράση   της   Αδελφότητας   του   Ύπνου  έχει   εντοπιστεί   εκτός   από  την  αρχαία   Ελλάδα,   τη  Ρώμη,   και  την   Πτολεμαικη  Αίγυπτο-  κυρίως   στην   Αραβία,   πρώτα   κατά  τον  8^ο και   9^ο και   έπειτα   κατά   τον  16^ο και   17^ο από   όπου   η  επιρροή  της   μεταφέρθηκε   στον   Δυτικό    κόσμο   κυρίως    σε   Αγγλία   και  Ουαλία, Ιρλανδία,  Γερμανία,  Ρωσία,   και   έπειτα    Αμερική.

Η  Αδελφότητα    του   Ύπνου,   για  να   σηματοδοτήσει    την   κατάσταση   της   αιώνιας   νάρκης,   χρησιμοποιεί   ως   σύμβολο   της   ένα   βάτραχο. Το   σύμβολο   αυτό   έχει   την   καταγωγή   του   σε  ένα   παράξενο   φυσικό  φαινόμενο,  ή   τέλος  πάντων  στο    θρύλο   ενός   φαινόμενου.  Κατά  το  θρύλο   αυτό   ένας   βάτραχος  που   θα  παγιδευτεί    φυσικά   ή   τεχνητά,  ανάμεσα   σε   δυο   πέτρες,  ή  σε  ένα   ξύλο,  στο  πέρασμα  του   χρόνου  ημι-απολιθώνεται   και   γίνεται    ένα   με  τη  πέτρα  ή   το  ξύλο. Όταν   απελευθερωθεί   από   τη   φυσική του   παγίδα,   ο  βάτραχος  πηδάει   έξω  ζωντανός…    όσα   χρόνια    και   αν  έχουν   περάσει ,   αφού   έχει  επιβιώσει    όλο  αυτό   το   διάστημα    χωρίς   αέρα,   νερό,   και   τροφή,  έχοντας   αφομοιωθεί   με  τη  πέτρα  ή  το   ξύλο.

Το   ίδιο   μπορεί   να  συμβεί    και   με  τους   ανθρώπους   οι   οποίοι     έχουν   πέσει   σε  μια   κατάσταση   ύπνου   και  να  ξυπνήσουν   έπειτα   από   ένα   πολύ    μεγάλο  διάστημα. Η   πιο    διάσημη   κατάσταση   ενός  τέτοιου   ανθρώπου   είναι   της  Carolina  Olsson,  που   κοιμήθηκε   για  32!!!   xρόνια   και    ξύπνησε   χωρίς   να  έχει   κανένα   απολύτως   πρόβλημα  (υπάρχει  μεγάλη   βιβλιογραφία   για   την   περίπτωση   αυτή   και   καθένας   μπορεί   να  την  αναζητήσει   για   λεπτομέρειες )στο  διαδίκτυο.

Στις    22  Φεβρουαρίου  1970  η  19 χρονη    Μαρία  Λεοντακου,  τότε   κάτοικος   Ηρακλείου  Κρήτης,  έπεσε  ανεξήγητα   σε   ένα   παράξενο   εκστατικό  λήθαργο   για  έναν   ολόκληρο   μήνα.   Ο  λήθαργος αυτός   εξελίχθηκε   σε  ύπνο-  όχι   κώμα-  και   η  νεαρή   γυναίκα   κοιμήθηκε   χωρίς   να   ξυπνήσει    καθόλου,  για  23   χρόνια   και  21   ημέρες!  την  εξέτασαν   ειδικοί   από  όλο   το  κόσμο,  χωρίς    να   μπορούν   να   καταλήξουν    σε  κάποιο   συμπέρασμα   και   χωρίς   να   μπορούν   να  την   επαναφέρουν. Η  Μαρία   ξύπνησε   στις   15  Μαρτίου   του   1993,  χωρίς   να   μπορεί   να  θυμηθεί   τίποτε    από  την   περίοδο   της  (απουσίας )της   ή   μπορεί   να   μην   ήθελε   να   αποκαλύψει  τίποτα    σχετικά   με   τα  όνειρα  της. Σήμερα   είναι   παντρεμένη   και   ζει   στον   Πειραιά .    την    περίπτωση   της   έχουν   μελετήσει    παρά   πολλοί    επιστήμονες   από   όλο  τον  κόσμο    και   όλοι   τους   έχουν   διαπιστώσει   πως   πρόκειται    για   ένα   πολύ    ιδιαίτερο   άνθρωπο   με  υψηλό  επίπεδο   ευφυΐας.

Επίσης    υπάρχει    και   η  άλλη   περίπτωση    της   Ιταλίδας   Μπετινα   Πιερι,   που  έπεσε   στο   κρεβάτι   το   1864,  σε   ηλικία    15   ετών    και   ξύπνησε      88   χρονών,  για   να   ζήσει    δυο   χρόνια,   και   έπειτα    να  πεθάνει! Μετά   από   73 χρόνια   ύπνου!!! Η  20  χρονη   Αλντα    Μπομεκ,  κοιμήθηκε    το  1881   και  ξύπνησε   το  1908!  Έζησε   άλλα   42   χρόνια  σε   κατάσταση   μελαγχολίας , και  πέθανε   τον  Απρίλιο   του  1950   σε  ηλικία   89   ετών.

Το   παράξενο   αυτό  φαινόμενο   ήταν   που  όλες     οι    περιπτώσεις   αυτές    αφορούσαν   νεαρές   γυναίκες   από   14-22 ετών…

Είναι   τόσα   πολλά   που   έχουν   ειπωθεί   για   την   Αδελφότητα    του  Ύπνου…(βλέπε Χ.Φ.Λαβκραφτ),…The  Night  Ocean.

Πηγή strange.2002

Πάντως   το   θέμα  είναι   ότι    όντως    μερικοί    άνθρωποι    ζουν    στον   κόσμο   τους!  Στον    δικό   τους   ονειρικό   κόσμο,  και   παρότι   είναι   φαινομενικά  ζωντανοί   ανάμεσα   μας,   στην   ουσία    η  πραγματικότητα    για  αυτούς   είναι    στη   δικιά   μας   σφαίρα   της   φαντασίας.   Βλέπε    την  έκφραση  που   όλοι   λέμε…  α  καλά   ο  τύπος   είναι   αλλού…Αυτό   είναι   και   η  γοητεία   της   ύπαρξης , και    της   διαφορετικότητας   των   προσωπικοτήτων   των   ανθρώπων   και   αυτό   είναι   που  τους   κάνει   διαφορετικούς    και  ενδιαφέρων,  αλλά    και   απόμακρους  από  το  κοινό   σύνολο,  γιατί   αυτοί  μπορεί   να  είναι   οι   οραματιστές,  οι  διορατικοί,   οι   περίεργοι,   οι  τρελοί,   οι  αναρχικοί,  οι   φιλόσοφοι,  οι  ηγέτες,   αυτοί   που   μέσα   από  την   τρέλα  τους    και   την  ευφυΐα   τους   μας   ταξίδεψαν   σε   άλλους    κόσμους,   που  το   κατεστημένο   προσπαθεί   να  μας    πείσει    ότι   δεν  υπάρχουν …  τι   είναι   όνειρο     και   τι   πραγματικότητα?  Αφού   στην   πραγματικότητα    ότι  υπάρχει   γύρω  μας   το  έχουν   οραματιστεί   κάποιοι  άνθρωποι. Οι   σοφοί   άνθρωποι    είναι   οι   γέροι,  οι   παππούδες    μας,   και   αυτοί   που   έχουν   περάσει    πολλές   εμπειρίες   στη  ζωή   τους,   (από  όλες   τις   πλευρές) ,είναι   κάποιοι      που  αν  τους   ρωτήσεις   να  σου   πουν   τι  άξιζε  στη  ζωή   τους…  θα   σου   πουν   ότι  δεν   μετάνιωσαν       γι  αυτά    που   έχουν    κάνει      αλλά    για    αυτά   τα   οποία   ονειρευόταν   να  κάνουν    και   δεν   έκαναν! Τελικά   για   ποια   πραγματικότητα   αξίζει   να  προσπαθούμε  την   ονειρική,  αυτή    που   είναι   το  βαθύτερο   εγώ   μας   και   αυτό   που   θέλει  η    ψυχή  μας   πραγματικά ,  ή   τη   πραγματική    που   τελικά     μας   ορίζουν   κάποιοι  άλλοι ? άβυσσος    η  ψυχή   του   ανθρώπου  όπως   λέει   και   η  λαϊκή   παροιμία.

WALLPAPERS 22. Φθινοπωρινό πρωινό…

 Με τα πρώτα φώτα του πρωινού να ανακατεύονται στο θρόισμα του ανέμου, η θέα τη; θάλασσας αντανακλάει τη γαλήνη της Φθινοπωρινής μπαλάντας…

WALLPAPERS 21. Μυστικοί Κήποι…

Κρυμμένοι καλά μέσ` τα σοκάκια της παλιάς πόλης, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα του φωτογραφικού φακού και της τουριστικής περιέργειας, ξεφυτρώνουν πανέμορφοι κήποι και αυλές πνιγμένες στο πράσινο και το λουλούδι… Σημάδι φωτεινό ότι κάτι απέμεινε ζωντανό, από κείνα τα χρόνια της απλότητας…

O μυστηριώδης μεγιστάνας Έλληνας Β. Ζαχαρωφ ( 1849-1936) – Και η επέκταση της

Αυτό  είναι  απόσπασμα   από  το   άρθρο   του   καθηγητή   Δημήτρη   Κιτσικη  που  είχε  δημοσιευτεί   το  2002  σε   απάντηση   σε  αυτούς   που  πιστεύουν  ότι   ο  Εβραϊκός   Σιωνισμός   ελέγχει   οικονομικά    το   πολιτικό  στερέωμα,    στον  αντίποδα    του  Ελληνικού   πνεύματος   της    διανόησης…

Είναι   γεγονός    ότι   Ελλάς   και    Ισραήλ   έχουν   και  με  το  δίκαιο  τους   – παγκόσμιες    επιδιώξεις  -  και   οι   δυο   χώρες     βρίσκονται   όχι   μόνον     στη   βάση   του  δυτικού   πολιτισμού   αλλά   και     της   Ενδιάμεσου   Περιοχής. Τα  σημερινά  εδάφη   του κράτους      των   Αθηνών   όπως    και   τα  Ισραηλινά   εδάφη    ανήκον   στην  Οθωμανική   Αυτοκρατορία.

Οι    Έλληνες   της   διασποράς    στη   Δυτική  Ευρώπη   απεφάσισαν  να   ιδρύσουν   το   ελληνικό   κράτος ,   μετά    το   1821,   αποσπώντας  από  την   Οθωμανια     όσο   το   δυνατό   μεγαλύτερο   έδαφος.

Έτσι   το  1832  το   κράτος    της   Ελλάδας   είχε     700.000  κατοίκους  και   έφθασε  σήμερα   τα 10  εκατομμύρια , έχοντας    όπως   το   μετέπειτα   Ισραήλ   από   τη  ναυμαχία   του  Ναβαρίνου   έως  και  τη Μικρασιατική   Εκστρατεία ,  την  εύνοια  των   Δυτικών.

Η   Ελλάς,    ως    κράτος   δεν  υπήρχε   ποτέ   προ    του   1827.   στην   αρχαιότητα   υπήρχαν   απλώς   πολλές    ανεξάρτητες    πόλεις.   Ο  ελληνισμός     μεγαλούργησε   επί   2500   χρόνια    μέσα   στα   πλαίσια  της    Οικουμενικής   Αυτοκρατορίας     της   ενδιάμεσης     Περιοχής   που  επονομάσθη   διαδοχικά’ Περσική,  μεγαλεξανδρινη- ελληνιστική,   ρωμαϊκή – βυζαντινή ,   Οθωμανική. Η  σύγχρονη  Ελλάς  εδημιουργηθη   εκ   του  μηδενός   ως   κράτος  μέσω    ενός   ελληνικού    σιωνισμού-   δηλαδή   επεκτατικού   εθνικισμού-    που   ονομασθει    Μεγάλη  Ιδέα .   Το    <<και   του   χρόνου  στην  Ιερουσαλήμ>>   των   Σιωνιστών,   για   εμάς   ήταν   <<και  του  χρόνου    στην  Αγία   Σοφία>>  για  εμάς   το   <ερετζ   Ισραήλ>  ήταν    η  μεγάλη   Ελλάδα,   και   θα  την  είχαμε    πραγματοποιήσει   το  1919,  όταν   η   Μεγάλη  Βρετανία  μας  επέτρεψε   να   αποβιβαστούμε    στη   Μικρά   Ασία  για   λογαριασμό   των  πετρελαίων   της    Οθωμανικής   Αυτοκρατορίας,  που   το   Λονδίνο   ήθελε   να  ελέγξει   όπως    σήμερα   οι   ΗΠΑ.

Ειμεθα   το    Ισραήλ   της    εποχής   εκείνης   αλλά   αποτηχαμε    και   μας    πέταξαν   σαν   στημένη   λεμονόκουπα…<<Στοιχηματίσαμε     σε  κακκο    αλογο>>   ηταν   η   δηλωση   του   Φορειν  Οφφις   το  1922,   και   μας   αντικατέστησαν    με   το   ανερχόμενο    Ισραήλ!

Το   Ελληνικό    κράτος    είναι   επινόηση  και  έργο   της    Ελληνικής    διασποράς    της   Δύσης,  ακριβώς  όπως   η  εβραϊκή   διασπορά    επινόησε   το  Ισραήλ.

Υπάρχει   η  λανθασμένη   γνώμη    ότι   οι   Εβραίοι    της   διασποράς  βοηθήσαν   το   Ισραήλ     ως    επιχειρηματίες,   ενώ  οι   Έλληνες    ως     διανοούμενοι    την   ίδρυση   του   κράτους   των  Αθηνών.

Στην   πραγματικότητα     το   κράτος   του  Ισραήλ    αλλά   και   των  Αθηνών,  ιδρύθηκαν    από   επιχειρηματίες     της    διασποράς   αλλά  και    διανοούμενους.  Έτσι   ο   Ελληνο-ιταλος  Διονύσιος   Σολωμός  εγραψε   τον   Εθνικο     Υμνο     της   Ελλαδος   και    οι   Ελληνο -Αιγύπτιοι    μεγαλοεπιχειρηματίες    Αβέρωφ    και    Μπενάκης   το   χρηματοδότησαν.

Ο  Εβρεοαυστριακος   Θεόδωρος   Χερτζλ  συνελαβε    ως   διανοούμενος   τον   εβραϊκό    σιωνισμό   ενώ   ο   μεγιστάνας   Ροτσιλντ    χρηματοδότησε    την    ίδρυση    του   ισραηλινού    κράτους.

Στη    προκειμένη   περίπτωση  οι   Έλληνες     μεγαλοεφοπλιστές     του    Λονδίνου,    έπαιξαν   παρόμοιο   ρόλο   για   την   Ελλάδα,    με   αυτόν   που   έπαιξαν   οι  μεγαλοτραπεζίτες    Εβραίοι     για  το   Ισραήλ.

Συνεπώς    το   παραμύθι   ότι   υπερτερούν   στη   διεθνή    κάνιστρα    οι    Εβραίοι    επί   των   Ελλήνων,  επειδή   αυτοί    είναι   άνθρωποι     του   χρήματος     ενώ   εμείς     του   πνεύματος    πρέπει   να   λάβει    τέλος.   Το   παράδειγμα    του   Β.  Ζαχαρωφ     μας   το   επιβεβαιώνει.

O    Bασηλειος    Ζαχαρωφ    γεννήθηκε   στις   6  Οκτωβρίου  1849   στα   Μουγλια    της   Μ  Ασίας    που   προ  του   1922   αριθμούσαν   25000  κατοίκους   εκ   των   οποίων     6000    ήσαν    Έλληνες     Ορθόδοξοι.

Ο   Ζαχαρωφ    βαπτίσθηκε    στις   8   Οκτωβρίου   1849    ορθόδοξος   στην    εκκλησιά   της   Παναγιάς    της   πόλεως   αυτής   εφόσον    ο   πατέρας  του    Βασίλειος    και   η  μητέρα  του   Ελένη    ήταν   Έλληνες.  Ο   παππούς   του   ονομάζονταν   Ζαχαρίας,     και   γι  αυτό   ονομάσθηκε   Ζαχαρίας   Βασιλείου  Ζαχαρωφ   και  αργότερα    του  έμεινε   το   όνομα    Βασίλειος    Ζαχαρωφ,  αγγλιστί   Basil  Zaharoff   και   πιο  συγκεκριμένα    Sir   Basil   Zaharoff,   μέλος    της    αγγλικής    Βουλής   των  Λόρδων!

Το   1821   ο   Kωνσταντινουπολιτης   παππούς  του   έμπορος    στα   Ταταβλα-  την   λαϊκή   ελληνική  συνοικία   της   Πόλης     που   σήμερα    ονομάζεται   (  kurtulus)-   έφυγε    με  την   οικογένεια   του    για  την   Οδησσό,     για   να   σωθεί   από  τις    σφαγές   των   Ελλήνων   της   Πόλεως,   του   Πάσχα    του  1821, κατόπιν   της   αναγγελίας    του   Ελληνικού    Ξεσηκωμού.  Εκεί   στη  Ρωσία   άλλαξε  το   όνομα   του     σε   Ζαχαρωφ     από    Ζαχαρίας.

Το   ελληνικό    μιλλετι,   της   Αυτοκρατοριας    παντοτε    ελεγχε   το   εμποριο    μαζι   με  το  εβραικο   μιλλετι    και   τα   δυο  αυτά    μιλλετια    ευρισκοντο     σε   συνεχη    ανταγονισμο,    για   τον   μεγαλυτερο   ελεγχο   των   περιωχων    της   Οθωμανιας. Φυσικά    ο   ανταγωνισμός    αυτός    εξηγεί    και   την  ανέκαθεν  εχθρική     στάση    του   εβραϊκού    λόμπι    απέναντι    στο   Ελληνικό   από    την   εποχή   του  Κοσμά   του  Αιτωλού   στην   Ήπειρο,   μέχρι   και  την    έντονη  αντιπαράθεση    Ελλήνων   και   Εβραιών     στη  Θεσσαλονίκη   μετά   την  είσοδο  των  Ελληνικών    στρατευμάτων   το   1912.

Ο  Ζαχαρωφ     υπηρξε    πιο   πλούσιος     και   από   τον  Ωνάση!  Εθεωρηθη    το  1919  ένας   από  τους   πιο   ισχυρούς    ανθρώπους    στο   κόσμο    και    τον   ονόμαζαν     ο  << βασιλεύς    της   πολεμικής   βιομηχανίας >>  και   είχε    απίστευτη    πολιτική     επιρροή    επί   των   πρωθυπουργών   της   Αγγλίας    και   της    Γαλλίας,  ίσως   την   μεγαλύτερη    από   όλους    τους    άλλους   επιχειρηματίες     της   εποχής.  Η  απίστευτα    μεγάλη    περιουσία  του   ως   ο   κύριος     μέτοχος    της   Αγγλικής    εταιρίας  Vickers   και   ιδιοκτήτης     της   γαλλικής    τράπεζας   Banque  de  la   Seine, βασίσθηκε    στην  πώληση   όπλων,  και  πλοίων.. Επίσης   ενδιαφέρθηκε     και   για  τα  πετρέλαια    της   Οθωμανιας   και   του   Καυκάσου   που  είχαν   ανακαλυφθεί   στα  τέλη   του   ΙΘ  αιώνος    και  να  τα  αφερεσει   από  τον  έλεγχο    του   μεγαλοεπιχειρηματία    Αρμενίου   Caluste  Gulbekian.

H  Αγγλία    από   τις   αρχές   του   ΙΘ  αιώνος   υποστήριζε  ως  πάγια   πολιτική   την   ακεραιότητα   της   Οθωμανικής    Αυτοκρατορίας,   για   τα   πετρέλαια   του  Καυκάσου,     για  να   αποτρέψει   τη   κάθοδο   των   Ρώσων     στη  Μεσόγειο.     Το   1914  απεφάσισε  το  διαμελισμο   της    Οθωμανιας   για   να   βάλει   η  ιδία!   χέρι   στα  πετρέλαια    της    περιοχής/.

Ως    μέσο   επιβολής    χρησιμοποίησε     το   Ελληνικό    κράτος ,  του  Βενιζέλου,    όπως    ακριβός   η   ΗΠΑ    μετά   το  1948    το   κράτος    του   Ισραήλ     για   τον  έλεγχο   των   πετρελαίων    στη   Μέση  Ανατολή.

Ο   Βενιζέλος   ως    εντολοδόχος    της   Αγγλίας   επλαισιωθει    για   τη  κατάκτηση    της   Μ. Ασίας     από   δυο    άντρες « Τον   Αριστείδη    Στεργιανηδη   και   τον    <<βασιλέα    των   όπλων >>   Ζαχαρωφ!!!

Η   Μικρασιατική    καταστροφή   σήμανε    και  το   λυκόφως    των   δυο   αυτών  αντρών! Πάρα   ταύτα   μετά   το  1922   για   λογαριασμό  των   Άγγλων     ο  Ζαχαρωφ   χρηματοδότησε     την  εξέγερση   των   Κούρδων    της    Τουρκίας    το   1925,   για   να   αποτρέψει   τον  Κεμαλ   να   προσαρτήσει    τα   πετρέλαια    της   Μοσουλης,    που    προστεθήκαν   στο   Αγγλοκρατουμενο   Ιράκ.

Ο  δε   Ελλην   δικτάτωρ    Πάγκαλος    ενεθαρρυνθει      από   το   Ζαχαρωφ   να   απειλήσει    επίθεση   κατά   της   Τουρκίας     το   1926,   όταν   Τουρκία     Αγγλία     βρίσκονταν   στα   πρόθυρα   πολέμου     για   τα   πετρέλαια     της   Μοσουλης.

Έπειτα     για   τη  διευκόλυνση     πετρελαϊκού    αγωγού   Μοσουλης -  Μεσογείου   ο   Ζαχαρωφ   ενθαρινε   στη   γαλοκρατουμενη    Συρία   την   αυτονόμηση  των   Δρουζων!  Τέλος    για   να   βάλει   χέρι     στο   πριγκιπάτο   του   Μονακό    και   στο   καζίνο     του  Μοντε   Καρλο, (όπου   και   έγινε  ιδιοκτήτης) ο  Ζαχαρωφ    απέτρεψε    το 1919 τον   πρωθυπουργό   της   Γαλλίας   Κλεμανσω,    να   ενσωματώσει    στη    Γαλλία    το   πριγκιπάτο! υποσχόμενος   να   εξασφαλίσει   στη   Γαλλία   το    25%   του   πετρελαίου   της   Μοσουλης!

Ήταν    απίστευτη    η   επιρροή    που   διέθετε     ο   άντρας    αυτός    την   εποχή    εκείνη   στο   οικονομοπολιτικο     στερέωμα,     και    καταλαβαίνουμε   ότι    η   παγκόσμια    σκακιέρα    θα   συνεχίζει   να  παίζεται  εις   βάρος  και   εν    αγνοία    των   ( πολλών!)  και   αδαων  κατοίκων    αυτού    του   έρμου  πλανήτη    Γη!   Και   τα   σύνορα    κάποιον    κρατών   είτε    αυτά    είναι    Ασία ,   Ευρώπη   ή  Λατινική   Αμερική   και    Αφρική,  θα   εξυπηρετούνται    από   τον  ιμπεριαλιστικό     και   καπιταλιστικό   όλεθρο   κάποιων   μεγιστάνων    του    πλούτου,(είτε   αυτοί    είναι  Εβραίοι    είτε   Άγγλοι   ή   Αμερικανοί,  που   για  την    ακόρεστη    δίψα  τους   για  εξουσία,  δεν   διστάζουν     το  διαμελισμο    ολόκληρων   κρατών   και  το   θάνατο    χιλιάδων    αθώων     πολιτών   προς  όφελος    των    συμφερόντων   τους.

Η  Ελλάδα    σαν   χώρα    του   φωτός,   και   της    διανόησης    συνεχίζει     να   είναι     στο   επίκεντρο   των   Πολιτικών   συμφερόντων     κάποιων    υπερδυνάμεων    λόγω    και   του   γεωστρατιγικου   της   σημείου   και   θα  συνεχίζει  να   έχει   πρωταγωνιστικό    ρόλο    στο   παγκόσμιο    κατεστημένο  που  επιβεβαιωμένα    μας   θυμίζει    ότι   οι  [  Μεγάλες    Ιδέες ]      βλέπε  Ελλάδα    ή   Ισραήλ     μέσο    κάποιων    ισχυρών     ανδρών    και   από   τις   δυο   αντίθετες    παρατάξεις,  θα   διαιωνίζονται    μέσα   από   καταστάσεις    δεκάδων    χρόνων ,   για  τη   πραγματοποίηση   της   Μεγάλης   Ιδέας ΄΄    και   τον  υπερεθνικό     επεκτατισμό    των  κρατών   αυτών!!!

Πηγή!   Δημήτρης  Κιτσικης  τακτικού   Μέλους   της  Καναδικής  Ακαδημίας , καθηγητή  του  πανεπιστημίου   της  Οτταβας.  (το  άρθρο    δημοσιεύτηκε   το  2002  στο  περιοδικό  Τρίτο  Μάτι!