Κλασσική απορία, διαχρονική σαν την έννοια του λαμόγιου(νέα ανακάλυψη στον χώρο, θεωρείται και το λαμόγιο – ζεν πρεμιέ!)! Αυτή η λέξη, μαζί με το φιλότιμο, είναι γέννημα – θρέμμα δικές μας μάγκες! Το μόνο που δεν καταλαβαίνω, είναι γιατί μέχρι σήμερα δεν δέχεται ως σωστή την πρώτη, ο ορθογραφικός έλεγχος του Word! Δουλειά του Gates μου μυρίζει! Anyway, πάμε παρακάτω γιατί το χάνουμε το θέμα πατριώτες. Η σημερινή απορία, θα βρίσκει πιστεύω πολλούς από εσάς σύμφωνους. Κοιτάξτε πως μας αποπροσανατολίζουν τα ΜΜΕ, σε σημείο να ασχολούμαστε με παπαγαλάκια και πολιτικές βαρβαρότητες, μένοντας έτσι μακριά από τόσο καίρια ερωτήματα. Υπαρξιακά θα τα χαρακτήριζα. Κάποιοι ίσως πείτε, μα ρε φίλε η απάντηση είναι απλή. Η κότα το έκανε το ρημάδι! Εμ, δεν είναι έτσι απλό. Και την κότα ποιος την έφερε στη ζωή μας; 
Για να σας δω εδώ! Ήταν εξαρχής; Προϋπήρχε; Μήπως ήταν αποτέλεσμα εργαστηρίου; Ποιος σκέφτηκε να διαιωνίζει το είδος της κάνοντας αυγά; Μήπως πρώτα έκανε την εμφάνιση του το αυγό, κι από εκεί ξεκίνησαν όλα; Ή, μήπως ήρθε πρώτα εκείνη, κι έπειτα το αυγό; Διαπιστώνετε ότι τα ερωτήματα είναι πολλά. Και αυτά είναι τα απλά. Έχει κι άλλα πιο κάτω, πολυπλοκότερα(σαν το αργότερα – αργότερα, φανήκανε δυο κότερα!). Τι συμφέροντα και τίνος, εξυπηρετούσε η ύπαρξη της; Ήταν πολιτικά; Μήπως συμβολίζει κάτι το ίδιο το αυγό(υπάρχει και η φράση …αν βγω, …μην ξεχνάτε!), με υπονοούμενα που ως τώρα δεν έχουμε ανακαλύψει; Ο Κολόμβος τι ρόλο παίζει, στην όλη ιστορία; Το δικό του το αυγό, σε τι διέφερε από τα υπόλοιπα; Η Kinder πάλι, γιατί διάλεξε αυτό τον τρόπο για να βάζει μέσα τις …εκπλήξεις της; Τίνος ιδέα ήταν αυτή; Ποιος ανακάλυψε τις συνταγές «αυγά – μάτια» και «μπάνιο – Μαρία»; Γιατί η φράση «ρούφα το αυγό σου», έχει επικρατήσει στην καθομιλουμένη μας, σαν ένας τρόπος για να κάνουμε κάποιον να σταματήσει να μιλάει(το ίδιο και το «κάτσε στα αυγά σου»); Τα αυγά Τουρκίας πάλι, τι ιδιαιτερότητα έχουν; Γιατί η κότα είναι σήμα – κατατεθέν της δειλίας, ειδικά στα στόματα οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων; Από πού προέκυψε αυτό; Τι ρόλο βαράει ο κόκορας στην υπόθεση; 
Γιατί ο Αρκάς τον έκανε χάρτινο ήρωα, με σεξουαλικά προβλήματα; Μήπως το κατοικίδιο τούτο, είναι προέλευσης μακρινών πολιτισμών(τώρα που το θυμήθηκα, νομίζω πως το είδα σε τοιχογραφίες δίπλα από πρωτόγονα ιερογλυφικά, που απεικονίζουν ανθρώπους ντυμένους με στολές διαστημικές!); Μην παραμυθιάζεστε αγαπητοί μου. Είναι σαφώς βαθύτερα τα αίτια. Οι όποιες απαντήσεις προκύψουν, αν ποτέ ανακοινωθούν τα αποτελέσματα της σχετικής έρευνας, είναι ικανές να κλονίσουν την πίστη μας σε πολλά πράγματα! Κάτι σαν τα απόκρυφα βιβλία της γνώσης, για τα οποία μας μιλάει στα βιβλία του ο Brown( το σκέφτεστε να είναι το θέμα του επόμενου του best seller?! Φαντάζεστε τον Hanks να κυνηγάει την …κότα, για να βρει τις απαντήσεις και να ξεσκεπάζει έτσι την Παγκόσμια συμμαχία απόκρυψης στοιχείων, σε βάρος της ανθρωπότητας;! Κώδικας Ντα – κότα! Σαν το αεροπλάνο!). Το θεωρείτε απλό; Ακόμα και ο Αριστοτέλης ασχολήθηκε με την λύση, χωρίς επιτυχία. Το ίδιο και ο Πλούταρχος(όχι ο γνωστός, ο άλλος, ο αρχαίος!). Δεν θα βρεθεί εύκολα η απάντηση, όσο ασχολούμαστε με κάλπες εισαγόμενες και play off πρωταθλήματος μπάσκετ, να είστε σίγουροι! Κάποιος πρέπει να κάνει την αρχή και να μας βγάλει από το σκοταδισμό των ημερών μας και να μας πάρει μακριά από τον Μεσαίωνα της Παγκοσμιοποίησης… Μέχρι να βρεθεί, θα φτιάχνουμε σοκολατένια Πασχαλινά ομοιώματα αυγών(που παραπέμπει και λιγάκι σε ειδωλολατρία!)…
Υ.Γ. 1
Το άρθρο ΔΕΝ έγινε σε συνεργασία με γνωστό εκδοτικό οίκο τηλεπωλήσεων(ούτε αυτή τη λέξη θεωρεί σωστή το Word!).
Υ.Γ. 2
Μην ψάξετε στη Wikipedia, γιατί ούτε εκεί υπάρχουν απαντήσεις! Το δοκίμασα ήδη.
Μέρος μιας φωτογράφησης με τον ίδιο τίτλο, που πραγματοποιήθηκε στο Καρδάκι, στην Κέρκυρα, στις 17-5-2009.
Τρείς χαρακτηριστικές φωτογραφίες, από τον τρόπο που μπορεί να δει κανείς τη θάλασσα, μέσα από το πρίσμα μικρών όστρακων, από αυτά που συναντάμε κατά χιλιάδες στις Ελληνικές παραλίες και συνήθως περνούν απαρατήρητα από τα μάτια μας…
Ήταν άσχημη, με γαμψή μύτη και επιβουλεύονταν(όπως άλλωστε κάθε μάγισσα που σέβονταν τον εαυτό της), το βασίλειο, καθώς στιγμή δεν της έφευγε από το νου, να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη και να πάρει εκείνη τα ηνία της διακυβέρνησης των υπνωτισμένων χωρικών. Χωρίς να το πολυσκεφτεί, δέχτηκε να βοηθήσει κάνοντας τα μάγια αυτά, που θα επέτρεπαν στη γη να βάλει κάτω το κεφάλι και να συμμορφωθεί. Είχε τον τρόπο της, γιατί να το κρύψουμε άλλωστε(εδώ χωράει και τικ του δεξιού ώμου προς τα επάνω). Ζήτησε όμως ανταλλάγματα. Έβαλε έτσι τους βασιλείς, να υπογράψουν γραμμάτια με τόκους τεράστιους, κι αυτοί, που επιλογές δεν είχαν είναι αλήθεια, δέχτηκαν μη γνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε εαυτούς σε χρεοκοπία. Η καθ ` όλα νόμιμη απάτη της μάγισσας λοιπόν, είχε πάρει σάρκα και οστά και μάλιστα με τις βασιλικές ευλογίες και υπογραφές, στα απαραίτητα συμβόλαια. Εκεί, που με μικρά γράμματα στο τέλος(ως είθισται), αναφέρονταν πως σε περίπτωση μη δυνατής αποπληρωμής των δόσεων, τότε θα μπορούσε να γίνει κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων του βασιλείου, ήτοι της ίδιας της έκτασης, μαζί με τους κατοίκους. Την επόμενη ημέρα κιόλας, τα μάγια έκαναν την δουλειά τους και ξαφνικά άρχισαν τα δέντρα να γεμίζουν καρπούς ξανά, ενώ από τη γη ξεφύτρωσε μια γενναία σοδειά, που όμοια της δεν είχε δει ως τότε το βασίλειο. Όπως ήταν φυσικό, οι χωρικοί, που άλλο δεν ήθελαν, βρήκαν αφορμή για χορούς και πανηγύρια. Κάθε τσούγκρισμα κούπας και μια ευχή για τους αγαπημένους τους ηγεμόνες. Αυτό το κλίμα ευδαιμονίας και ευγνωμοσύνης, συνεχίστηκε για αρκετούς μήνες. Μέχρι που κάποια στιγμή, η στάθμη του βασιλικού θησαυροφυλακίου έπεσε αισθητά. Τότε ήρθε η στιγμή, για να καθυστερήσει η πρώτη δόση προς τη μάγισσα. Όπως καταλαβαίνετε αγαπημένα μου παιδιά, η μάγισσα θύμωσε και αρνήθηκε να δώσει παράταση(κάποια στιγμή πρέπει να τελειώσει και τούτο το παραμύθι), οπότε και έκανε τους όρους του συμβολαίου πράξη, διώχνοντας τους βασιλείς από τις αναπαυτικές τους πολυθρόνες, αναλαμβάνοντας εκείνη πλέον τη διακυβέρνηση του τόπου. Έτσι, γεννήθηκε μια τέτοια κρίση, που όμοια της τα μάτια των καλοκάγαθων, πλην ανόητων χωρικών, δεν είχαν ξαναδεί. Πήρε μπάλα τα πάντα γύρω τους. Αξίες, παραδόσεις, πολιτισμό(ότι είχε απομείνει στα σεντούκια), καθημερινότητα και προσωπικότητες. Σε κάθε γωνιά παραμόνευε και ένα από τα πλοκάμια αυτής της κρίσης, που έμοιαζε με Λερναία Ύδρα. Οι μορφές που έπαιρνε, ξεπερνούσαν κι αυτή ακόμη τη φαντασία ενός παραμυθά. Φοβερά πράγματα, σας λέω. Μέχρι κι η φύση φοβήθηκε και άλλαξε όψη. Χλόμιασε. Τα ζώα κρύφτηκαν στο δάσος(μαζί τους και οι κακοί λύκοι) και τα ψάρια βαθιά στη θάλασσα. Τα χαμόγελα όλων, έφυγαν με τον πελαργό που φέρνει τα παιδιά(είδος προς εξαφάνιση από τότε, το δύσμοιρο πτηνό). 
Ο βοηθός του εφιάλτη των χωρικών, ο δράκος(απαραίτητος θαρρώ, προκειμένου να υπάρχει και λίγος φόβος, σε τέτοιου είδους αφηγήσεις), φρόντιζε να κάνει τη ζωή τους δύσκολη και την εργασία τους στα χωράφια περισσότερη. Δυστυχώς παιδιά μου, σ` αυτό το παραμύθι δεν βρέθηκε περαστικός πρίγκιπας για να σώσει την κατάσταση, ούτε κανένα ευγενικό ξωτικό με τη φαρέτρα του στον ώμο, οπότε και το τέλος της ιστορίας μας μάλλον δεν είναι ευχάριστο. Πιθανολογώ κάποιου τύπου εξέγερση, αλλά επειδή τη στιγμή που διαβάζετε τούτες τις γραμμές υπάρχει εξέλιξη στην πορεία του παραμυθιού, επιφυλάσσομαι για την αφήγηση των όποιων νέων δεδομένων προκύψουν, μελλοντικά. Το μόνο σίγουρο πάντως είναι, πως εμείς ζήσαμε καλύτερα από κείνους…
Μια πραγματικότητα που θυμίζει εφιάλτη, περνάει καθημερινά μπροστά από τα μάτια μας, κι εμείς ανήμποροι να διεκδικήσουμε κάτι καλύτερο, αρκούμαστε στο ρόλο του θεατή. Τριτοκοσμικές καταστάσεις και κοροϊδία σε όλο της το μεγαλείο. Όποιος και όπως μπορεί, κοιτάζει να σωθεί. Αφορμή για τούτο το κείμενο δεν είναι ούτε τα σκάνδαλα, που τελειωμό δεν έχουν, ούτε οι επικείμενες ευρωεκλογές, που δεν πρόκειται να προσθέσουν ή να αφαιρέσουν κάτι από τη μιζέρια μας, ούτε η περιβόητη κρίση, η οποία τείνει να γενικευτεί τελικά, παίρνοντας μπάλα το γούστο, το κέφι, τον πολιτισμό, τα πάντα εν γένει. Η αφορμή μου δόθηκε από ένα σημερινό, απλά καθημερινό περιστατικό. Στην περιοχή της Κέρκυρας όπου διαμένω(Κανόνι), ζουν περίπου 4.500 κάτοικοι. Σήμερα λοιπόν, έπειτα από σχετική προειδοποίηση η οποία είχε τοιχοκολληθεί πριν 2 μέρες, πραγματοποιήθηκε διακοπή του ρεύματος από τις 8 το πρωί, μέχρι τις 13:00 το μεσημέρι. Ο λόγος ήταν ότι έπρεπε να κοπούν κάποια δέντρα, από τον εργολάβο που είχε αναλάβει να ανακαινίσει την πισίνα ενός ξενοδοχείου της περιοχής. Η μόνη διαφορά είναι πως το χρονοδιάγραμμα δεν τηρήθηκε, με αποτέλεσμα να έχουμε ρεύμα στις 14:00! Όποιος δε, ήθελε να ζητήσει και εξηγήσεις τηλεφωνικά στο γραφείο που είναι υπεύθυνο για τις βλάβες της ΔΕΗ, εισέπραττε μια αλαζονεία του στυλ «σε λίγο θα έχετε ρεύμα…». Μείνετε συντονισμένοι ένα πράγμα, δηλαδή! Ή, σας έχουμε γραμμένους στα παλιά μας τα παπούτσια, αν θέλουμε να σταματήσουμε επιτέλους να βλέπουμε ρομαντικά κάποια πράγματα!
Μπορεί να έφυγε ο μέγιστος Ευγένιος Σπαθάρης, όμως το …θέατρο σκιών αυτής της χώρας, είναι …πολύ σκληρό για να πεθάνει… Η Μπανανία επιστρέφει με κάθε ευκαιρία, για να μας θυμίσει ότι οι φλούδες από τις μπανάνες της γλιστρούν επικίνδυνα… 
Οπότε, ή σταματάτε να τρώτε μπανάνες, ή αλλάζετε …ζούγκλα! Διαλέγετε και παίρνετε!
Αγκαλιάζει τον ταλαιπωρημένο από τα χρόνια κορμό του δέντρου και γίνεται ένα με την ξύλινη επιφάνεια, δίνοντας χρώμα και δροσιά! Ζωντάνια και φρεσκάδα! Δεν αποτελεί ξένο σώμα. Είναι δυο στοιχεία, ενωμένα σε απόλυτη αρμονία. Για ακόμη μια φορά, η φύση με τους δικούς της νόμους και κανόνες, μας δείχνει το δρόμο! Για όσους μπορούν να τον διακρίνουν…
Φωτογραφίες από την ανοιξιάτικη θάλασσα. Το κύμα, οι ύφαλοι και τα βράχια, τα φύκια μπλεγμένα με τα βότσαλα και τα όστρακα, ξύλα ταλαιπωρημένα από το αλμυρό ταξίδι, ο ουρανός και οι αποχρώσεις του, συνθέτουν μια πανέμορφη εικόνα!
